ปะราระโตน: ราชวงศาวลีชวา แห่งสิงหะส่าหรี-มัชปาหิต
ปะราระโตน หรือ ราชวงศาวลีชวาแห่งสิงหะส่าหรี-มัชปาหิต หนึ่งในเอกสารประวัติศาสตร์ที่สำคัญของประเทศอินโดนีเซีย ได้รับการแปลและเรียบเรียงจากภาษาชวาโบราณสู่ภาษาไทยเป็นครั้งแรก
หนังสือเล่มนี้จะพาผู้อ่านเข้าสู่โลกของชวายุคศตวรรษที่ 13-15 ผ่านเรื่องราวของ เก็นอังโรก สามัญชนผู้สถาปนาราชวงศ์สิงหะส่าหรี ระเด่นวิชัย ผู้ก่อตั้ง อาณาจักรมัชปาหิต และ คชะห์มทะ มหามนตรีผู้แผ่ขยายความเกรียงไกรไปทั่วเขตแดนนูษานตระ
สินค้าหมดสต๊อก
มีหนังสือบริการให้อ่านฟรีที่ห้องสมุดศูนย์มนุษยวิทยาสิรินธร
ลิงค์ไปห้องสมุด: www.sac.or.th/library
ลิงค์ไปห้องสมุด: www.sac.or.th/library
เวลาทำการห้องสมุด
จันทร์ - ศุกร์ : 8:00 – 18:00 น.
เสาร์ : 8:00 – 17:00 น.
หยุดวันนักขัตฤกษ์และวันหยุดตามประกาศราชการ
เสาร์ : 8:00 – 17:00 น.
หยุดวันนักขัตฤกษ์และวันหยุดตามประกาศราชการ
สารบัญ
คำนำ
บทบรรณาธิการ: ภูมิหลังเกาะชวาก่อนวงศ์มัชปาหิต
โดย สุนิติ จุฑามาศ
บทความพิเศษ: จารึกปาซีร์กาปัล: เมื่อมองโกลข้ามสมุทรข่มขู่ชวา
โดย ดร.ตรงใจ หุตางกูร
ภาคที่ 1 ว่าด้วยต้นฉบับ โครงสร้างเนื้อหา และเรื่องย่อ
โดย ดร.ตรงใจ หุตางกูร และ สุนิติ จุฑามาศ
1. ต้นฉบับ “ปะราระโตน”
2. โครงสร้างเนื้อหาของ “ปะราระโตน”
3. เนื้อเรื่องย่อของ “ปะราระโตน”
ภาคที่ 2 บทแปลภาษาไทย ปะราระโตน: ‘ราชวงศาวลีชวา’
แห่งสิงหะส่าหรี-มัชปาหิต
คณะทำงานแปลและเรียบเรียง
คำชี้แจงการแปล
ประณามพจน์
บทที่ 1 ราชวงศาวลีแห่งสิงหะส่าหรี
ตอนที่ 1 ตำนานเก็นอังโรก
(1.1) ชาติกำเนิดของเก็นอังโรก
(1.2) เก็นอังโรกได้เป็นบุตรบุญธรรมของนายโจรเล็มโบง
(1.3) เก็นอังโรกได้เป็นบุตรบุญธรรมของนักพนันบะโงสัมปะรัน
(1.4) เก็นอังโรกพบตุวันตีตะ แลร่วมเป็นศิษย์ครูจังกัน
(1.5) อำนาจจิตของเก็นอังโรกลักกินลูกหว้าของครูจังกัน
(1.6) เก็นอังโรกเป็นโจรปล้นสะดม
(1.7) เก็นอังโรกถูกไล่ล่าตามจับตัว
(1.8) เก็นอังโรกได้เป็นบุตรบุญธรรมของเจ้าอาศรมกะปุณฑุงัน
(1.9) เก็นอังโรกได้รับการเลี้ยงดูจากเจ้าอาศรมหมู่บ้านลูกี
(1.10) เก็นอังโรกได้เป็นศิษย์ของช่างทองม๎ปูปะโลต
(1.11) เก็นอังโรกไปเรียนวิชาช่างทองที่กะบาโลนแลวิวาท
(1.12) เก็นอังโรกชำเราหญิงสาวแลแผ่นดินพลันสมบูรณ์
(1.13) เก็นอังโรกพบทวยเทพ รับพร รับอภิเษกนาม แลรับเทวบัญชา
(1.14) เก็นอังโรกพบท่านฑังห๎ยังโลห์กาเว
(1.15) เก็นอังโรกพบนางเก็นเฑ็อเฑิสแลหมายปอง
(1.16) เก็นอังโรกขอความเห็นชอบจากฑังห๎ยังโลห์กาเวเพื่อฆ่าเจ้าเมือง
(1.17) เก็นอังโรกขอความเห็นชอบจากบะโงสัมปะรันเพื่อฆ่าเจ้าเมือง
(1.18) เก็นอังโรกสั่งม๎ปูกันดริงทำกริช
(1.19) เก็นอังโรกสังหารเจ้าเมืองตุงกุลอะเม็อตุง
(1.20) เก็นอังโรกได้ครอบครองนางเก็นเฑ็อเฑิส
(1.21) เหล่านักบวชของนครดาหาหนีเข้ามาสวามิภักดิ์กับเก็นอังโรก
(1.22) เก็นอังโรกขึ้นครองเมืองเป็นราชาแห่งตุมาเปิล
(1.23) เก็นอังโรกรบชนะฑังฑังเกิณฑิสแลได้นครดาหา
(1.24) เก็นอังโรกถูกสังหารด้วยกริชม๎ปูกันดริง
ตอนที่ 2 สี่ราชันลูกหลานเก็นอังโรก
(2.1) อนูษะปาตี (ค.ศ. 1248–1249 / พ.ศ. 1791–1792)
(2.2) โตห์ชยะ (ค.ศ. 1249–1250 / พ.ศ. 1792–1793)
(2.3) ศรีวิษณุวรรธนะ (รังกาวูนี) (ค.ศ. 1250–1272 / พ.ศ. 1793–1815)
(2.4) ศรีกฤตะนคร (ค.ศ. 1272–1292 / พ.ศ. 1815–1835)
บทที่ 2 ราชวงศาวลีแห่งมัชปาหิต
ตอนที่ 1 ตำนานระเด่นวิชัย
(1.1) ระเด่นวิชัยชิงตัวระเด่นยาหยีสตรีพระองค์ใหญ่
(1.2) ระเด่นวิชัยขอพึ่งพิงอารยะวีรราช
(1.3) อารยะวีรราชออกอุบายให้ระเด่นวิชัยยอมแพ้ชยะกาโตง
(1.4) อารยะวีรราชออกอุบายตั้งหมู่บ้านมัชปาหิต
(1.5) อารยะวีรราชออกอุบายให้จีนช่วยระเด่นวิชัยรบราชากาโตง
(1.6) อารยะวีรราชออกอุบายกำจัดกองทหารจีน
(1.7) รัชกาลศรีกฤตะราชสะ (ค.ศ. 1294–1309 / พ.ศ. 1837–1852)
ตอนที่ 2 สมัยแห่งกบฏและการใส่ร้าย (รัชกาลศรีชยะนคร)
(2.1) กบฏรังกาลาเว
(2.2) มหาปาตีจอมยุยงใส่ร้ายให้กบฏ
ตอนที่ 3 ตำนานคชะห์มทะ
(3.1) คชะห์มทะปราบกบฏกูฏี
(3.2) คชะห์มทะขึ้นสู่อำนาจและสังหารตัญจะ
(3.3) สาแหรกวงศ์เจ้าหญิงแห่งกะหุริปัน
(3.4) คชะห์มทะทำศึกสะเฑ็งและถูกเกิมบาร์หักหน้า
(3.5) คชะห์มทะขึ้นเป็นปาติห์อะมังกูภูมิและประกาศพิชิตนูษานตระ
(3.6) คชะห์มทะถูกเกิมบาร์และพวกดูหมิ่น
(3.7) คชะห์มทะทำศึกสุณฑา ณ ลานบูบัต
(3.8) สาแหรกวงศ์แห่งศรีราชสะนคร
(3.9) คชะห์มทะถึงแก่อนิจกรรม
ตอนที่ 4 หมายเหตุย่อราชวงศ์
(ค.ศ. 1371–1481 / พ.ศ. 1914–2024)
(4.1) หมายเหตุย่อรายปี: ปลายรัชกาลศรีราชสะนคร
(4.2) สาแหรกวงศ์แห่งภ๎ราห๎ยังวิเศษะ
(4.3) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลภ๎ราห๎ยังวิเศษะ
(4.4) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลพระเทวีสุหิตา
(4.5) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลศรีกฤตะวิชัย
(4.6) หมายเหตุรายปี: รัชกาลศรีราชสะวรรธนะ
(4.7) ช่วงสามปีไร้ราชา
(4.8) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลภ๎ราห๎ยังปูรวะวิเศษะ
(4.9) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลเจ้าชายแห่งปัณฑันสะลัส
(4.10) หมายเหตุย่อรายปี: เบ็ดเตล็ดท้ายเรื่อง
ปัจฉิมกถา
บรรณานุกรม
ภาคผนวก: นามานุกรมวิสามานยนาม
โดย ดร.ตรงใจ หุตางกูร
คำนำ
บทบรรณาธิการ: ภูมิหลังเกาะชวาก่อนวงศ์มัชปาหิต
โดย สุนิติ จุฑามาศ
บทความพิเศษ: จารึกปาซีร์กาปัล: เมื่อมองโกลข้ามสมุทรข่มขู่ชวา
โดย ดร.ตรงใจ หุตางกูร
ภาคที่ 1 ว่าด้วยต้นฉบับ โครงสร้างเนื้อหา และเรื่องย่อ
โดย ดร.ตรงใจ หุตางกูร และ สุนิติ จุฑามาศ
1. ต้นฉบับ “ปะราระโตน”
2. โครงสร้างเนื้อหาของ “ปะราระโตน”
3. เนื้อเรื่องย่อของ “ปะราระโตน”
ภาคที่ 2 บทแปลภาษาไทย ปะราระโตน: ‘ราชวงศาวลีชวา’
แห่งสิงหะส่าหรี-มัชปาหิต
คณะทำงานแปลและเรียบเรียง
คำชี้แจงการแปล
ประณามพจน์
บทที่ 1 ราชวงศาวลีแห่งสิงหะส่าหรี
ตอนที่ 1 ตำนานเก็นอังโรก
(1.1) ชาติกำเนิดของเก็นอังโรก
(1.2) เก็นอังโรกได้เป็นบุตรบุญธรรมของนายโจรเล็มโบง
(1.3) เก็นอังโรกได้เป็นบุตรบุญธรรมของนักพนันบะโงสัมปะรัน
(1.4) เก็นอังโรกพบตุวันตีตะ แลร่วมเป็นศิษย์ครูจังกัน
(1.5) อำนาจจิตของเก็นอังโรกลักกินลูกหว้าของครูจังกัน
(1.6) เก็นอังโรกเป็นโจรปล้นสะดม
(1.7) เก็นอังโรกถูกไล่ล่าตามจับตัว
(1.8) เก็นอังโรกได้เป็นบุตรบุญธรรมของเจ้าอาศรมกะปุณฑุงัน
(1.9) เก็นอังโรกได้รับการเลี้ยงดูจากเจ้าอาศรมหมู่บ้านลูกี
(1.10) เก็นอังโรกได้เป็นศิษย์ของช่างทองม๎ปูปะโลต
(1.11) เก็นอังโรกไปเรียนวิชาช่างทองที่กะบาโลนแลวิวาท
(1.12) เก็นอังโรกชำเราหญิงสาวแลแผ่นดินพลันสมบูรณ์
(1.13) เก็นอังโรกพบทวยเทพ รับพร รับอภิเษกนาม แลรับเทวบัญชา
(1.14) เก็นอังโรกพบท่านฑังห๎ยังโลห์กาเว
(1.15) เก็นอังโรกพบนางเก็นเฑ็อเฑิสแลหมายปอง
(1.16) เก็นอังโรกขอความเห็นชอบจากฑังห๎ยังโลห์กาเวเพื่อฆ่าเจ้าเมือง
(1.17) เก็นอังโรกขอความเห็นชอบจากบะโงสัมปะรันเพื่อฆ่าเจ้าเมือง
(1.18) เก็นอังโรกสั่งม๎ปูกันดริงทำกริช
(1.19) เก็นอังโรกสังหารเจ้าเมืองตุงกุลอะเม็อตุง
(1.20) เก็นอังโรกได้ครอบครองนางเก็นเฑ็อเฑิส
(1.21) เหล่านักบวชของนครดาหาหนีเข้ามาสวามิภักดิ์กับเก็นอังโรก
(1.22) เก็นอังโรกขึ้นครองเมืองเป็นราชาแห่งตุมาเปิล
(1.23) เก็นอังโรกรบชนะฑังฑังเกิณฑิสแลได้นครดาหา
(1.24) เก็นอังโรกถูกสังหารด้วยกริชม๎ปูกันดริง
ตอนที่ 2 สี่ราชันลูกหลานเก็นอังโรก
(2.1) อนูษะปาตี (ค.ศ. 1248–1249 / พ.ศ. 1791–1792)
(2.2) โตห์ชยะ (ค.ศ. 1249–1250 / พ.ศ. 1792–1793)
(2.3) ศรีวิษณุวรรธนะ (รังกาวูนี) (ค.ศ. 1250–1272 / พ.ศ. 1793–1815)
(2.4) ศรีกฤตะนคร (ค.ศ. 1272–1292 / พ.ศ. 1815–1835)
บทที่ 2 ราชวงศาวลีแห่งมัชปาหิต
ตอนที่ 1 ตำนานระเด่นวิชัย
(1.1) ระเด่นวิชัยชิงตัวระเด่นยาหยีสตรีพระองค์ใหญ่
(1.2) ระเด่นวิชัยขอพึ่งพิงอารยะวีรราช
(1.3) อารยะวีรราชออกอุบายให้ระเด่นวิชัยยอมแพ้ชยะกาโตง
(1.4) อารยะวีรราชออกอุบายตั้งหมู่บ้านมัชปาหิต
(1.5) อารยะวีรราชออกอุบายให้จีนช่วยระเด่นวิชัยรบราชากาโตง
(1.6) อารยะวีรราชออกอุบายกำจัดกองทหารจีน
(1.7) รัชกาลศรีกฤตะราชสะ (ค.ศ. 1294–1309 / พ.ศ. 1837–1852)
ตอนที่ 2 สมัยแห่งกบฏและการใส่ร้าย (รัชกาลศรีชยะนคร)
(2.1) กบฏรังกาลาเว
(2.2) มหาปาตีจอมยุยงใส่ร้ายให้กบฏ
ตอนที่ 3 ตำนานคชะห์มทะ
(3.1) คชะห์มทะปราบกบฏกูฏี
(3.2) คชะห์มทะขึ้นสู่อำนาจและสังหารตัญจะ
(3.3) สาแหรกวงศ์เจ้าหญิงแห่งกะหุริปัน
(3.4) คชะห์มทะทำศึกสะเฑ็งและถูกเกิมบาร์หักหน้า
(3.5) คชะห์มทะขึ้นเป็นปาติห์อะมังกูภูมิและประกาศพิชิตนูษานตระ
(3.6) คชะห์มทะถูกเกิมบาร์และพวกดูหมิ่น
(3.7) คชะห์มทะทำศึกสุณฑา ณ ลานบูบัต
(3.8) สาแหรกวงศ์แห่งศรีราชสะนคร
(3.9) คชะห์มทะถึงแก่อนิจกรรม
ตอนที่ 4 หมายเหตุย่อราชวงศ์
(ค.ศ. 1371–1481 / พ.ศ. 1914–2024)
(4.1) หมายเหตุย่อรายปี: ปลายรัชกาลศรีราชสะนคร
(4.2) สาแหรกวงศ์แห่งภ๎ราห๎ยังวิเศษะ
(4.3) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลภ๎ราห๎ยังวิเศษะ
(4.4) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลพระเทวีสุหิตา
(4.5) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลศรีกฤตะวิชัย
(4.6) หมายเหตุรายปี: รัชกาลศรีราชสะวรรธนะ
(4.7) ช่วงสามปีไร้ราชา
(4.8) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลภ๎ราห๎ยังปูรวะวิเศษะ
(4.9) หมายเหตุย่อรายปี: รัชกาลเจ้าชายแห่งปัณฑันสะลัส
(4.10) หมายเหตุย่อรายปี: เบ็ดเตล็ดท้ายเรื่อง
ปัจฉิมกถา
บรรณานุกรม
ภาคผนวก: นามานุกรมวิสามานยนาม
โดย ดร.ตรงใจ หุตางกูร
ผู้แต่ง/บรรณาธิการ:
บรรณาธิการ: ดร.ตรงใจ หุตางกูร และ สุนิติ จุฑามาศ /คณะทำงานแปลและเรียบเรียง: ณัฐพล จันทน์งาม, กัญญานาฏ ศิริปัญญา, เสมอ บุญมา, วิภาดา อ่อนวิมล, นัทกฤษ ยอดราช, ภูริภัทร แก้วสม, ธัชวรรณ ตะโกท่า
สำนักพิมพ์:
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน)
ปีที่พิมพ์:
2569
ISBN:
9786168311714
รีวิวหนังสือเล่มนี้
หนังสือที่คุณอาจชอบ
01 / 05
รีวิวและให้คะแนนหนังสือเล่มนี้









